Taniec z ogniem - początki owej sztuki

Historia tańca z ogniem niewątpliwie wiąże się z malowniczymi zakątkami Nowej Zelandii, a dokładnie mrowiąc z ludem plemienia Mario. Jedne z tradycyjnych źródeł mają przekazywać, iż taniec z ogniem był swego rodzaju treningiem kobiet Mario, wieść głosi, iż poprzez zręczną machanie liną z przywiązanymi do niej kamieniami (poi) miały ćwiczyć swe ręce i nadgarstki, by jeszcze efektywniej wykonywać swe prace tkackie. Co ciekawe owe kobiety dostrzegły, iż wprowadzając poi w ruch wykonują wyjątkowo efektywny a zarazem naturalny taniec. Z biegiem czasu liny przyozdobiona szarfami, czy też tkanymi kulami. Wadząc tą symbiozę ciała i rekwizytu męska część plemienia również zaczęła w ten sposób prezentować swą męskość, siłę i zręczność - choć taniec poi, czy też taniec z ogniem do dziś jest uważany za taniec kobiecy. Inne źródła mówią, iż taniec z ogniem był swoistym sposobem komunikowania się na odległość - dzięki zapalonym kulą i określonym sekwencją ruchu przekazywano sobie istotne informację.